ژرفتر بیندیشیم شاید عمل کنیم

آیا میدانید تفاوت کشور های فقیر وثروتمند در قدمت آنها نیست ؟

زیرا کشورمصر بیش از 3000سال تاریخ مکتوب دارد ولی فقیر است

اما کشور های مانند کانادا ونیوزلند وآمریکا 150 سال قبل وضعیت قابل توجهی نداشتند ولی جزء کشور های توسعه یافته محسوب میشوند

آیا میدانید تفاوت کشور های ثروتمند با فقیر در میزان منابع قابل استحضال آنها هم نیست؟

ژاپن کشوری است که بیش از 80 درصد ان را کوههای بلند وزمین های خشک احاطه کرده است ولی دومین اقتصاد برتر دنیا را بعد از آمریکا دارد این کشور مانند یک کارخانه بزرگ مواد اولیه را از تمام دنیا دریافت کرده  وبه صورت محصولات پیشرفته  صادر میکند

مثال بعدی سویس است که اصلا درآن کاکائو به عمل نمی اید ولی این کشور بهترین شکلات های دنیا را تولید میکند

این کشور به علت سردی هوا فقط در چهار ماه از سال کشاورزی ودامپروی میکند ولی بهترین لبنیات جهان را دارد از لحاظ امنیت هم گاوصندق دنیا است (بانک های سویس)  افراد عالیرتبه این کشور ها وقتی با افراد عالیرتبه کشور های فقیر برخورد میکنند مشخص میشود که از لحاظ هوش ودا نش نیز تفاوتی ندارند

نژاد ورنگ پوست هم مهم نیست چون افراد که در کشور های خود برچسب تنبلی دارند در کشور های اروپایی به  نیروی مولد کار تبدیل میشوند

پس تفاوت در چیست؟

تفاوت در رفتار واندیشه آنها است که در طول سالهای متمادی به نام فرهنگ واندیشه لقب گرفته است

وقتی که رفتار کشور های پیشرفته را مورد تجزیه وتحلیل قرار میدهیم به اصول زیر دست میابیم که در زندگی خود ان را الگو قرار داده اند واز ان پیروی میکنند

1-اخلاق به عنوان اصول پایه

2- وحدت

3- مسولیت پذیری

4- احترام به قانون ومقررات

5- احترام به حقوق شهروندان دیگر

6-عشق به کار

7- تحمل سختی ها برای سرمایه گذاری روی آینده

8- میل به ارائه کارهای برتر

9-نظم پذیری

اما در کشور های فقیر  عده ای کم از این اصول پیروی میکنند  آن هم با تحمل هزینه های گزاف در زندگی شخصی واجتماعی

 

ماایرانیان فقر هستیم نه به خاطر این که منابع طبیعی نداریم یا کم استعدادیم یا اینکه مقدر شده این طور بمانیم نه   بلکه رفتار مان چنین فرجامی را سبب ساز شده است

رفتارمان چنین است چون در طول تاریخ شرایط نهادی جهت اموختن واموزش موارد فوق در کشورمان وجود نداشته است

 مثال كوچكی ، منظور از آموختن : دركتاب سال اول دبستان ما ایرانی ها در اوایل این كتاب  نوشته شده، بابا نان داد

تفاوت : در كتاب سال اول دبستان ژاپنی ها، من مادرم را دوست دارم 

اول دبستان انگلیسی ها، من میدوم   

آمریكایی ها : من فوتبال بازی میكنم

ایتالیایی ها : من كار میكنم

در این كشور ها از همان آغاز كودكی آن منه جامعه نگر وجامعه گرا ررا به آن كودكان آموزش میدهند همان  منه مستقل ، اصلا جالب نیست  كه ما در همان اوایل  كودكان را ازمنه جامعه گرا دور میكنیم

کهتاثیر کاملا مستقیم دارد در سنین جوانی وبزرگ سالی

این یكی از كوچك ترین مسائلی است كه من به آن اشاره كردم

پس ژرفتر بیندیشیم  که

چگونه می توان شرایط نهادی را بگونه ای دستخوش تغییر کرد که بدون تحمل هزینه های طاقت فرسا آن اصول را پذیرفته وبه آن پایبند بمانیم